Tak, tak… ale dzisiaj dam Wam tylko ten wiersz – efekt uboczny twórczości o późnej godzinie w dniu, który… no chujowo się zaczął, jednak dzięki osobie, którą darzę wielką sympatią i takie tam zakończył się świetnie, wręcz miło^^ dziękuje Levis. Wierszyk: ‘’ ‘’ -Chcieć by ktoś pisał twój świat(~!-!~)Dzielić go na ułamki idealne(~!-!~)Zmienić litery szpetne(~!-!~)Skakać za sobą w zdradziecką, czarną otchłań(~!-!~)Zaprzedając duszę diabłu za Ciebie-Kroczyć ramię w ramię, pielęgnując przyjaźń, w lustrze odbicie rozmyte(~!-!~)To zagłuszająca codzienność, zasypująca wnętrze indywidualne(~!-!~)Dzieląc z tobą ostatnie tchnienie(~!-!~)Delektując się słodkim strumieniem życia, którym mnie obdarowujesz(~!-!~)W minucie, sekundzie ostatniej(~!-!~)Tylko Śmierć może nasz rozdzielić(~!-!~)Wiedząc, że nie poznaliśmy smaku toni naszych ust(~!-!~)Więc nie podamy się jej, za tą cenę umierając(~!-!~)Wypłaczę twoje imię. A ten oto (wcześniej wspomniany) wiersz dedykuję wspaniale zabawnej, niesamowicie utalentowanej, cudownie twórczej, nieziemsko inteligentnej, nieokrzesanej (w pozytywnym sensie) duchowo, bogatej wewnętrznie, niezwykle pięknej, niecodziennie naturalnej i jak dla mnie najbliższej memu sercu, niezapomnianej i przede wszystkim odważnej… Izie ^^ aha, jeszcze wyjątkowej. No to na dzisiaj tyle. Pozdrawiam czytelników. P.s - Przepraszam za tak chujowy zapis wiersza, ale ten zasrany blox...no mówiąc grzecznie i krótko nie umie i robi mi na złoś ^^